O NAS

HISTORIA

Historia powstania specjalizacji szczegółowej z zakresu ginekologii onkologicznej

W 1970 roku Amerykańskie Towarzystwo Położników i Ginekologów uznało ginekologię onkologiczną za specjalizację szczegółową, na bazie ginekologii i położnictwa. Celem powołania „nadspecjalizacji” była poprawa opieki nad kobietami z rozpoznanym nowotworem złośliwym żeńskiego narządu płciowego.

W Europie pierwsze Towarzystwo Ginekologii Onkologicznej powstało we Włoszech, z czasem pojawiły się następne. Ginekologia onkologiczna stała się nauką multidyscyplinarną.

W 1983 roku w Wenecji podczas międzynarodowego kongresu poświęconego profilaktyce, rozpoznawaniu i leczeniu nowotworów złośliwych narządu płciowego kobiety powołano Europejskie Towarzystwo Ginekologii Onkologicznej (ESGO). Celem ESGO było i jest promowanie wiedzy z tej dziedziny i budowanie ścisłej współpracy między towarzystwami naukowymi z dziedzin pokrewnych.

Polskie Towarzystwo Ginekologii Onkologicznej (PTGO) powołano w roku 1991.

Inspiracją do powołania PTGO była ścisła współpraca Kliniki Ginekologii Onkologicznej Instytutu im. M. Skłodowskiej-Curie w Warszawie z wieloma renomowanymi ośrodkami onkologicznymi na świecie, w szczególności zaś z Europejskim Towarzystwem Ginekologii Onkologicznej. Grupę inicjatywną powołania PTGO stanowili ginekolodzy zainteresowani problematyką onkologiczną, epidemiolodzy, radioterapeuci, jak również przedstawiciele nauk podstawowych zajmujących się szczególnie zagadnieniami z obszaru ginekologii onkologicznej.

Głównym celem statutowym Towarzystwa było i jest kształcenie lekarzy przed i po uzyskaniu specjalizacji z zakresu ginekologii i położnictwa oraz edukacja społeczeństwa z dziedziny profilaktyki zarówno pierwotnej, jak i wtórnej w szczególności raka szyjki macicy. Pozwoli to poprawić opiekę nad chorymi z rozpoznanym nowotworem złośliwym kobiecych narządów płciowych oraz uzyskać coraz lepsze wyniki leczenia, które są w Polsce znacznie gorsze niż w wielu krajach europejskich.

Uznano, że ten cel mogą osiągnąć tylko specjaliści wykształceni z dziedziny ginekologii onkologicznej. Dlatego też Zarząd PTGO, niezwłocznie po jego powołaniu, rozpoczął usilne starania w Ministerstwie Zdrowia o zatwierdzenie tej specjalizacji szczegółowej na bazie ginekologii i położnictwa.

Wskazano, że podstawowymi metodami leczenia nowotworów złośliwych narządów płciowych kobiety są: chirurgia, radioterapia, chemioterapia oraz coraz częściej umiejętne kojarzenie tych technik. Wymaga to ogromnej wiedzy z zakresu onkologii, która jest jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się dziedzin medycyny.

Z danych piśmiennictwa światowego wynika, wielu chorych, którzy nie są pod opieką ginekologa-onkologa nie uzyskuje optymalnego leczenia. W niektórych przypadkach okazuje się ono zbyt agresywne, powodujące niekiedy ciężkie powikłania bezpośrednie i pośrednie. Bywa też, że zastosowana terapia okazuje się zbyt „łagodna”, nieadekwatna do rozpoznania, co z kolei nie prowadzi do wyleczenia.

Z własnego, wieloletniego doświadczenia ginekologa-onkologa, jak też informacji zawartych w światowym piśmiennictwie, wiem że kobiety chore na raka jajnika żyją znacznie dłużej jeżeli były leczone przez właściwego specjalistę. Leczenie nowotworów złośliwych narządów płciowych kobiety bez głębokiej wiedzy i doświadczenia jest możliwe, ale nie rokuje uzyskiwania dobrych wyników.

Wprowadzenie podstawowych sposobów leczenia nowotworów, tzn. chirurgii, radioterapii i chemioterapii oraz zdolność prawidłowego ich kojarzenia zmusza ginekologów do ciągłego pogłębiania wiedzy i zdobywania doświadczenia potrzebnego do umiejętnego, rozważnego i bezpiecznego stosowania tych metod terapeutycznych. W ocenie prawidłowej terapii onkologicznej należy brać pod uwagę nie tylko brak powikłań bezpośrednio po leczeniu, ale również, a może przede wszystkim, jakość życia pacjentek w perspektywie wielu lat.

Postęp wiedzy onkologicznej cały czas stawia przed ginekologami nowe wyzwania, którym trudno sprostać pomimo uzyskania specjalizacji z zakresu ginekologii i położnictwa oraz wiedzy z postępowania onkologicznego zdobytej podczas przygotowań do egzaminu specjalizacyjnego. Podołać tym wyzwaniom mogą tylko ci, którzy działają zgodnie z zasadami i standardami postępowania diagnostyczno-terapeutycznego ustalonymi w ginekologii onkologicznej.

Standaryzacja leczenia oparta na odpowiednich dowodach (EBM) nie może wyeliminować indywidualizacji terapii zależnej od wielu czynników nie uwzględnionych w algorytmach. Postęp jaki dokonuje się w onkologii wymaga ogromnej wiedzy z zakresu ginekologii onkologicznej obejmującej całość problemów związanych z rozpoznawaniem i leczeniem, poczynając od wszystkich wymienionych wyżej podstawowych metod, a na terapii genowej i leczeniu immunostymulacyjnym kończąc.

Wysiłki Polskiego Towarzystwa Ginekologii Onkologicznej przedstawiającego argumenty za stworzeniem tej specjalizacji zostały uwieńczone sukcesem – w Dzienniku Ustaw nr 85 z dnia 16 maja 2003 roku pod pozycją 14 jako specjalizacja szczegółowa znalazła się ginekologia onkologiczna. Zmiany w prawie umacniają pogląd, że wiedza z tej dziedziny to więcej niż umiejętność. Zatwierdzenie tej specjalizacji oznacza stworzenie możliwości jednolitego, konsekwentnie realizowanego systemu opieki nad chorymi z rozpoznanym nowotworem złośliwym narządu płciowego kobiety od chwili rozpoznania, przez cały okres leczenia do obserwacji po zakończeniu kuracji, z rehabilitacją fizyczną i psychoonkologiczną włącznie.

Specjalizacja z ginekologii onkologicznej budzi duże zainteresowanie, mimo że jej program nie jest łatwy. Pozwala to sądzić, że rozwój tej dziedziny w Polsce będzie postępował prawidłowo. Wierzę, że bycie ginekologiem-onkologiem, który za cel swej działalności stawia ciągłe, uparte dążenie do poprawy wyników leczenia i lepszej, profesjonalnej opieki nad kobietami z rozpoznanym nowotworem złośliwym z uwzględnieniem jakości życia w trakcie i po leczeniu onkologicznym, będzie cieszyło się prestiżem i odpowiednim statusem wśród naszych kolegów z dziedzin pokrewnych.

Podkreślam raz jeszcze, że ginekolog-onkolog jest i pozostaje głównie wyszkolonym chirurgiem, zwłaszcza w obszarze miednicy mniejszej. Stanowi to istotę jego działania. Nie zostaje radioterapeutą, co wymaga wieloletniej gruntownej nauki i zdobycia nie tylko wiedzy ale i doświadczenia w tej dziedzinie, ale powinien znać rolę i skuteczność terapeutyczną radioterapii jako metody samodzielnej bądź w skojarzeniu z innymi sposobami.

Ginekolog-onkolog nie będzie w pełni onkologiem klinicznym, bowiem podstawą tej specjalności jest interna, za to z powodzeniem będzie mógł stosować chemioterapię w zakresie ginekologii onkologicznej. Nie będzie patomorfologiem ani ekspertem w zakresie nauk podstawowych, ale jest jego obowiązkiem zdobycie wiedzy w wymienionych dziedzinach dla zrozumienia istoty choroby nowotworowej.

Należy pamiętać, że w procesie nauczania nie można ograniczyć się do nauki z zakresu ginekologii onkologicznej ani do wiedzy z dziedziny onkologii.

Prof. dr hab. Jan Zieliński

Honorowy Członek Polskiego Towarzystwa Ginekologii Onkologicznej

23 listopada 2022

Zaproszenie Prof. dr hab. n. med. Prof. dr hab. n. med. Mariusza Bidzińskiego na III Konferencję Praktyka Ginekologa Onkologa
Serdecznie zapraszamy do obejrzenia Zaproszenia Prof. dr hab. n. med. Mariusza Bidzińskiego na III Konferencję Praktyka Ginekologa Onkologa, która odbędzie się w dniach 1-3 grudnia 2022.

15 listopada 2022

Zaproszenie Prof. dr hab. n. med. Anity Chudeckiej-Głaz na III Konferencję Praktyka Ginekologa Onkologa
Serdecznie zapraszamy do obejrzenia Zaproszenia Prof. dr hab. n. med. Anity Chudeckiej-Głaz na III Konferencję Praktyka Ginekologa Onkologa, która odbędzie się w dniach 1-3 grudnia 2022.

15 listopada 2022

Zaproszenie Prof. dr hab. n. med. Jana Kotarskiego na III Konferencję Praktyka Ginekologa Onkologa
Serdecznie zapraszamy do obejrzenia Zaproszenia Prof. dr hab. n. med. Jana Kotarskiego na III Konferencję Praktyka Ginekologa Onkologa, która odbędzie się w dniach 1-3 grudnia 2022.

PARTNERZY TOWARZYSTWA

Kontakt

Sekretariat PTGO

MedicalArt Group Sp. z o.o.

ul. Promyka 13

01-604 Warszawa

tel/fax: +48 538 496 859

e-mail: sekretariat@ptgo.pl

NIP: 9512110908, KRS: 0000190051

Nr konta: 71 1240 1125 1111 0010 0227 0408

Ta strona używa plików cookie do poprawnego działania. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na te zasady.

Zobacz politykę prywatności